2 Most SAQ’s of Political Ideologies Chapter in Inter 1st Year Political Science (TS/AP)

4 Marks

SAQ-1 : Write a brief note on doctrine of Non-Violence. (OR) Doctrine of non-violence.

For Backbenchers 😎

Non-Violence means not using violence, like hitting or fighting, to fix problems or make changes. Instead, it’s all about finding peaceful and fair ways to make things better.

Imagine you don’t like something that’s happening. Non-Violence says, “Don’t hurt anyone or use force, but do something kind and peaceful to make it right.”

It’s not just about being quiet; it’s about standing up against things that aren’t fair and doing it peacefully. It’s like turning disagreements into understanding and friendship.

Non-Violence isn’t just for individuals; big groups of people can use it too. People like Mahatma Gandhi and Martin Luther King Jr. used non-violence to change laws and make the world fairer for everyone.

So, in super simple terms, Non-Violence is all about solving problems and making the world better without hurting anyone. It’s like saying, “Let’s be kind and fair to fix things.” It’s a way of making the world a peaceful and fair place for everyone. Understanding this idea helps us build a better and kinder society.

మన తెలుగులో

అహింస అంటే సమస్యలను పరిష్కరించడానికి లేదా మార్పులు చేయడానికి కొట్టడం లేదా పోరాడడం వంటి హింసను ఉపయోగించడం కాదు. బదులుగా, ప్రతిదీ మెరుగుపరచడానికి శాంతియుత మరియు న్యాయమైన మార్గాలను కనుగొనడం గురించి.

జరుగుతున్నది మీకు నచ్చలేదని ఊహించుకోండి. అహింస ఇలా చెబుతోంది, “ఎవరినీ బాధపెట్టవద్దు లేదా బలవంతంగా ఉపయోగించవద్దు, కానీ దాన్ని సరిదిద్దడానికి దయతో మరియు శాంతియుతంగా ఏదైనా చేయండి.”

ఇది నిశ్శబ్దంగా ఉండటం మాత్రమే కాదు; ఇది న్యాయం కాని విషయాలకు వ్యతిరేకంగా నిలబడటం మరియు శాంతియుతంగా చేయడం. ఇది విభేదాలను అర్థం చేసుకోవడం మరియు స్నేహంగా మార్చడం వంటిది.

అహింస అనేది వ్యక్తులకు మాత్రమే కాదు; పెద్ద సమూహాల ప్రజలు కూడా దీనిని ఉపయోగించవచ్చు. మహాత్మా గాంధీ మరియు మార్టిన్ లూథర్ కింగ్ జూనియర్ వంటి వ్యక్తులు చట్టాలను మార్చడానికి మరియు ప్రతి ఒక్కరికీ ప్రపంచాన్ని అందంగా మార్చడానికి అహింసను ఉపయోగించారు.

కాబట్టి, అతి సాధారణ పదాలలో, అహింస అనేది సమస్యలను పరిష్కరించడం మరియు ఎవరినీ నొప్పించకుండా ప్రపంచాన్ని మెరుగుపరచడం. ఇది “పనులను సరిదిద్దడానికి దయగా మరియు న్యాయంగా ఉందాం” అని చెప్పడం లాంటిది. ఇది ప్రపంచాన్ని ప్రతి ఒక్కరికీ శాంతియుతమైన మరియు న్యాయమైన ప్రదేశంగా మార్చడానికి ఒక మార్గం. ఈ ఆలోచనను అర్థం చేసుకోవడం మంచి మరియు దయగల సమాజాన్ని నిర్మించడంలో మాకు సహాయపడుతుంది.


The Doctrine of Non-Violence is a philosophical and ethical stance that emphasizes the rejection of physical violence to achieve social or political goals. This doctrine has been central to various movements across the world and is a cornerstone principle in many philosophical and religious traditions.

Principles of the Doctrine of Non-Violence

  1. Moral Opposition to Violence
    • At its core, the Doctrine of Non-Violence involves a moral opposition to violence. It posits that violence is inherently wrong, both ethically and practically, and that non-violent methods are more effective and morally justifiable for resolving conflicts.
  2. Active Peaceful Resistance
    • Non-violence is not merely the absence of violence but involves active peaceful resistance. This principle entails actively opposing injustice and oppression through peaceful means rather than passivity or acquiescence.
  3. Transformation of Relationships
    • A key aspect of non-violence is the transformation of relationships. It seeks to change adversarial relationships into cooperative ones, fostering understanding, compassion, and reconciliation between conflicting parties.
  4. Personal and Political Dimensions
    • The Doctrine of Non-Violence encompasses both personal and political dimensions. Personally, it advocates for individuals to reject violence in their actions and thoughts. Politically, it is used as a strategy in social and political movements to bring about change without resorting to violence.
  5. Influential Proponents
    • Notable proponents of non-violence include Mahatma Gandhi and Martin Luther King Jr., who effectively used non-violent methods in their struggles for civil rights and independence. Their approaches have inspired numerous other movements globally.


In summary, the Doctrine of Non-Violence is a profound and impactful philosophy that advocates for resolving conflicts and achieving goals through peaceful means rather than violence. It emphasizes moral opposition to violence, active peaceful resistance, transforming relationships, and has both personal and political applications. The doctrine has been championed by influential figures and remains a powerful tool for social and political change. Understanding this doctrine is crucial for appreciating its role in shaping peaceful and just societies.

SAQ-2 : Write a brief note on criticism of Marxism.

For Backbenchers 😎

Marxism is like a big idea about making society fairer. But some people have said, “Wait, there are problems with this idea.”

One problem is that Marxism makes history seem too easy. It tries to split history into stages, but history is actually pretty messy and complicated.

Marx also talked about something called “dialectical materialism,” which is a fancy way of saying that things keep changing. Some people don’t think this can really work to make a society with no rich or poor people.

Another issue is that Marxism believes changes in money and jobs will automatically change how society works. But making society change is more than just money – it’s also about politics, culture, and other things.

Some people also say Marxism doesn’t think enough about things like religion, culture, and what people believe in. These things can also shape society.

When Marxism was tried in places that aren’t like big cities, it didn’t always work well and sometimes made one person too powerful.

And not all problems in society are just about money – sometimes it’s about other stuff like what people believe or how they live.

Marx talked a lot about people working, but in reality, making things involves more than just people working – it also includes land, money, and how everything is organized.

Lastly, the idea that someday everyone will be equal and there won’t be any government hasn’t really happened, and some say it might not work in real life.

So, Marxism has good ideas for fairness, but some people say it’s too simple and doesn’t always work in the real world. That’s why it’s important to keep talking about and adjusting these ideas to fit different situations.

మన తెలుగులో

మార్క్సిజం సమాజాన్ని సరసమైనదిగా మార్చే పెద్ద ఆలోచన లాంటిది. కానీ కొంతమంది మాత్రం “ఈ ఆలోచనలో సమస్యలు ఉన్నాయి ఆగండి” అన్నారు.

ఒక సమస్య ఏమిటంటే మార్క్సిజం చరిత్రను చాలా తేలికగా చేస్తుంది. ఇది చరిత్రను దశలుగా విభజించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది, కానీ చరిత్ర నిజానికి చాలా గజిబిజిగా మరియు సంక్లిష్టంగా ఉంటుంది.

మార్క్స్ కూడా “మాండలిక భౌతికవాదం” అని పిలిచే దాని గురించి మాట్లాడాడు, ఇది విషయాలు మారుతూనే ఉన్నాయని చెప్పే ఒక ఫాన్సీ మార్గం. ధనిక లేదా పేద ప్రజలు లేని సమాజాన్ని రూపొందించడానికి ఇది నిజంగా పని చేస్తుందని కొందరు అనుకోరు.

మరొక సమస్య ఏమిటంటే, డబ్బు మరియు ఉద్యోగాలలో మార్పులు సమాజం ఎలా పనిచేస్తుందో స్వయంచాలకంగా మారుస్తుందని మార్క్సిజం నమ్ముతుంది. కానీ సమాజాన్ని మార్చడం డబ్బు కంటే ఎక్కువ – ఇది రాజకీయాలు, సంస్కృతి మరియు ఇతర విషయాల గురించి కూడా.

మార్క్సిజం మతం, సంస్కృతి మరియు ప్రజలు విశ్వసించే వాటి గురించి తగినంతగా ఆలోచించదని కూడా కొందరు అంటున్నారు. ఇవి సమాజాన్ని కూడా తీర్చిదిద్దగలవు.

పెద్ద నగరాలు లేని ప్రదేశాలలో మార్క్సిజం ప్రయత్నించినప్పుడు, అది ఎల్లప్పుడూ బాగా పని చేయలేదు మరియు కొన్నిసార్లు ఒక వ్యక్తిని చాలా శక్తివంతం చేసింది.

మరియు సమాజంలోని సమస్యలన్నీ కేవలం డబ్బుకు సంబంధించినవి కావు – కొన్నిసార్లు ఇది ప్రజలు ఏమి విశ్వసిస్తారు లేదా వారు ఎలా జీవిస్తున్నారు వంటి ఇతర విషయాల గురించి.

పని చేసే వ్యక్తుల గురించి మార్క్స్ చాలా మాట్లాడాడు, కానీ వాస్తవానికి, వస్తువులను తయారు చేయడంలో పని చేసే వ్యక్తుల కంటే ఎక్కువ ఉంటుంది – ఇందులో భూమి, డబ్బు మరియు ప్రతిదీ ఎలా నిర్వహించబడుతుందో కూడా ఉంటుంది.

చివరగా, ఏదో ఒక రోజు అందరూ సమానం అవుతారని, ఏ ప్రభుత్వం ఉండదనే ఆలోచన నిజంగా జరగలేదు, మరికొందరు నిజ జీవితంలో అది పని చేయకపోవచ్చు అని అంటున్నారు.

కాబట్టి, మార్క్సిజం సరసత కోసం మంచి ఆలోచనలను కలిగి ఉంది, కానీ కొంతమంది ఇది చాలా సరళమైనది మరియు వాస్తవ ప్రపంచంలో ఎల్లప్పుడూ పని చేయదు. అందుకే విభిన్న పరిస్థితులకు సరిపోయేలా ఈ ఆలోచనల గురించి మాట్లాడటం మరియు సర్దుబాటు చేయడం ముఖ్యం.


Marxism, the socio-economic and political theory proposed by Karl Marx, has been a subject of extensive debate and critique. Although it has significantly influenced various social and political movements, various aspects of Marxism have been critically analyzed and questioned.

Criticisms of Marxism

  1. Simplistic Historical Classification
    • One major criticism of Marxism is its oversimplification of historical development through the concept of historical materialism. Critics argue that dividing history into rigid stages fails to account for the complexities and diversity of historical progress.
  2. Endless Dialectical Process
    • Marx’s idea of dialectical materialism and its continuous cycle of thesis-antithesis-synthesis has been criticized for seemingly creating an endless process, thereby questioning the feasibility of achieving a classless society.
  3. Non-automatic Changes
    • Critics challenge Marx’s assertion that changes in productive forces automatically lead to societal changes. They argue that transformations in society require more than just economic shifts, involving complex social, political, and cultural factors.
  4. Neglect of Non-material Factors
    • Marxism has been critiqued for its neglect of non-material factors such as culture, religion, and ideology. Critics contend that Marx’s emphasis on economic determinism overlooks the significant influence that ideas and beliefs have on societal development.
  5. Applicability to Underdeveloped Economies
    • Critics have questioned the applicability of Marxism in agrarian or underdeveloped economies, distinct from the industrialized contexts Marx focused on. Implementations of Marxism in these contexts have often led to unintended consequences, including authoritarian regimes.
  6. Limited Role of Economic Factors
    • The criticism also extends to the view that not all societal issues and conflicts can be reduced to economic factors alone, highlighting the importance of religious, cultural, and ideological influences.
  7. Oversimplification of Production
    • Marx’s focus on labor as the sole factor of production is critiqued for its oversimplification. Production, in reality, involves multiple factors like land, capital, labor, and organization, each contributing to the price and value of goods.
  8. Proletariat Dictatorship
    • The concept of a proletarian dictatorship transitioning into a classless society and the eventual withering away of the state is another point of contention. Critics argue that this aspect of Marxist theory has not been realized in practice and is deemed impractical.


In summary, Marxism, while influential, faces substantial criticism regarding its practicality, applicability, and oversimplification of complex societal dynamics. These critiques highlight the ongoing need for discussion and revision of Marxist theories in the context of varying social, economic, and cultural realities.